Oude Eikenbossen vormen een habitattype dat sterk onder druk staat. Een verlaagde vitaliteit en verhoogde sterfte onder de zomereiken in het laatste decennium heeft de urgentie om eventueel ecosysteemherstel via steenmeeltoediening nader te onderzoeken vergroot. In opdracht van de Provincie Gelderland is begin 2020 een steenmeelproef opgezet op 10 verschillende locaties in het habitattype Oud Eikenbos op de Veluwe. Per locatie zijn drie proefvlakken van 0,5 ha groot ingericht.

De kwaliteit en omvang van een groot deel van de habitattypen H7140A Overgangs- en trilvenen (trilvenen) en H7140B Overgangs- en trilvenen (veenmosrietlanden) in laag-Nederland staan onder druk door verzuring, verdroging en/of eutrofiëring, zowel binnen de Natura 2000-gebieden als daarbuiten. Tegelijkertijd treedt nieuwe verlanding tot basenrijk trilveen, een proces dat enkele decennia duurt, momenteel nog nauwelijks op in de meeste Nederlandse laagveengebieden.

In en rondom Nationaal Park Weerribben-Wieden, een uitgestrekt laagveengebied met veel rietland en moeras, is rietsnijden ten behoeve van met name dakdekken al decennialang een belangrijke activiteit. Het heeft een belangrijke cultuurhistorische waarde en zorgt voor het in stand houden van het open karakter in het gebied. De afgelopen jaren zien veel rietsnijders echter de opbrengsten van hun rietlanden en/of de kwaliteit van hun riet achteruitgaan. Als deze trend doorzet heeft dit gevolgen voor het voortbestaan van het rietsnijden in deze regio en het beheer van rietlanden.

Het Witte Veen is een gebied van Natuurmonumenten waar nog zo’n 30 ha. hoogveen aanwezig is. Hoewel hoogveen vroeger veel voorkwam in Nederland, zijn er nu nog slechts enkele locaties over. Veel van de overgebleven hoogveengebieden zijn daarnaast ook nog sterk verdroogd, waardoor typische hoogveensoorten zijn verdwenen en er geen of weinig actieve veenvorming meer optreedt. Als onderdeel van het internationale LIFE Multi-Peat project wordt het Witte Veen hersteld om het resterende hoogveen te behouden en nieuwe veenontwikkeling te stimuleren.

Zoals op veel plekken in het Nederlandse veenlandschap, zijn de karakteristieke petgaten in het Nationaal Park Weerribben-Wieden ontstaan door turfwinning. Het gewonnen turf werd op naastgelegen legakkers te drogen gelegd. De petgaten groeiden weer dicht met vegetatie zoals krabbenscheer en riet, waardoor drijvende kraggen ontstonden en petgaten uiteindelijk compleet verlandden. Hierdoor ontstond een mozaïeklandschap van open water, kraggen en legakkers, wat een hoge biodiversiteit opleverde.